من زهرا عطاریان، دانشجوی ترم آخر کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی و پژوهشگر حوزه تروما هستم. مسیر حرفهایم بر اساس درک عمیق از تجارب انسانی، پیامدهای روانشناختی تروما و کمک به بازسازی معنا در زندگی شکل گرفته است.
تمرکز پژوهشی من بر حوزههای تروما، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اختلال استرس پس از سانحه پیچیده (CPTSD)، سوگ، اختلال شخصیت مرزی (BPD) و الگوهای روابط بینفردی در این گروههاست. همچنین، به اعتیادهای رفتاری و پیچیدگیهای روانشناختی مرتبط با آنها علاقهمندم.
در مسیر پژوهش، عمدتاً در حوزه مطالعات کمی، کیفی و مروری فعالیت میکنم و علاوه بر فعالیتهای پژوهشی، آموزش و منتورینگ در حوزه پژوهش بخش مهمی از مسیر حرفهای من را شکل داده است؛ چرا که باور دارم رشد علمی، در بستر یادگیری مشترک و انتقال تجربه، معنا پیدا میکند.
در زمینه درمان، در حال آموزش دیدن در رویکرد رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT) هستم. باور دارم شنیدن و ساختن فضایی امن، بخشی اساسی از مسیر درمان و رشد است.
