لنور ای. واکر
روانشناس بالینی و پیشگام رواندرمانی فمنیستی
دکتر لنور ای. واکر (Lenore Edna Walker)، روانشناس برجستهٔ آمریکایی و از تأثیرگذارترین چهرهها در حوزهٔ فمنیستتراپی و خشونت خانگی است. او در سال ۱۹۴۲ در نیویورک متولد شد و مدرک دکترای تخصصی خود را در رشتهٔ روانشناسی از دانشگاه راتگرز در سال ۱۹۷۲ دریافت کرد. واکر با بیش از پنج دهه فعالیت در زمینهٔ پژوهش، آموزش، مداخلهٔ بالینی و اصلاح نظام قضایی، یکی از پیشگامان معرفی مفاهیم روانشناختی به سیاستگذاری عمومی و حقوق کیفری محسوب میشود.
او در دههٔ ۱۹۷۰ طی مصاحبه با ۱٬۵۰۰ زن قربانی خشونت خانگی، الگویی تکراری و قابلپیشبینی در روابط آزاردهنده شناسایی کرد که بعدها به چرخهٔ آزار (Cycle of Abuse) معروف شد. واکر همچنین مفهوم سندرم زن کتکخورده (Battered Woman Syndrome) را برای توصیف پیامدهای روانشناختی خشونت شریک زندگی ابداع کرد که امروزه در دادگاههای ایالات متحده بهعنوان دفاعیۀ کیفری در موارد مشابه پذیرفته شده است.
یکی از ارکان اصلی کار بالینی و نظری واکر، رویکرد فمنیستتراپی (Feminist Therapy) است. او بر این باور است که رواندرمانی سنتی برای درک تجربیات زنان، بهویژه بازماندگان خشونت خانگی، ناکافی است و نیاز به چارچوبی دارد که نقش ساختارهای اجتماعی، نابرابریهای قدرت و کلیشههای جنسیتی را در شکلگیری آسیبهای روانی در نظر بگیرد. او در کتاب مهم خود، Abused Women and Survivor Therapy، این چارچوب را بهتفصیل شرح داده است.
دکتر واکر مؤسس و مدیر اجرایی مؤسسۀ خشونت خانگی (Domestic Violence Institute) است و بهعنوان استاد بازنشسته در دانشگاه نوا ساوتایسترن (Nova Southeastern University) به فعالیت علمی ادامه میدهد. تألیفات او شامل بیش از بیست کتاب تخصصی است که از آن جمله میتوان به «The Battered Woman» (۱۹۷۹) و «The Battered Woman Syndrome» (ویرایش چهارم، ۲۰۱۶) اشاره کرد.
لنور واکر با تلفیق پژوهش علمی، فعالیت بالینی فمنیستی و تلاش برای اصلاح قوانین، نقشی بینظیر در شناسایی ابعاد روانشناختی خشونت خانگی و حمایت از قربانیان آن ایفا کرده است. او در سال ۱۹۸۷ به تالار مشاهیر زنان کلرادو راه یافت و در سال ۲۰۲۳ نشان طلایی بنیاد روانشناسی آمریکا را دریافت کرد.
